പ്രോഗ്രാം
കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്ട്ടി ഓഫ് ഇന്ത്യ (മാര്ക്സിസ്റ്റ്)
പ്രോഗ്രാം
(2000 ഒക്ടോബറിൽ തിരുവനന്തപുരത്ത് പ്രത്യേക സമ്മേളനത്തിൽ അപ്ഡേറ്റ് ചെയ്തത്)
________________________________________
ആമുഖം
II. സമകാലിക ലോകത്ത് സോഷ്യലിസം
III. സ്വാതന്ത്ര്യവും &
IV. വിദേശനയം
V. സ്റ്റേറ്റ് സ്ട്രക്ച്ചർ & ജനാധിപത്യം
VI. പീപ്പിൾസ് ഡെമോക്രസി & അതിന്റെ പ്രോഗ്രാം
VII. ജനകീയ ജനാധിപത്യ മുന്നണി കെട്ടിപ്പടുക്കൽ
VIII. കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാർടി കെട്ടിപ്പടുക്കുക
ആമുഖം
1.1 ഇന്ത്യൻ ജനതയുടെ പുരോഗമനപരവും സാമ്രാജ്യത്വ വിരുദ്ധവുമായ വിപ്ലവ പാരമ്പര്യമായി കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാർടി പാരമ്പര്യമായി. റഷ്യയിൽ ഒക്ടോബർ സോഷ്യലിസ്റ്റ് വിപ്ലവം പ്രചോദിതരായി നിശ്ചയിച്ചിരുന്ന നിശ്ചിത-ചെറുവിരുദ്ധ വിരുദ്ധ പോരാളികളുടെ ചെറിയ സംഘം 1920 ൽ രൂപീകൃതമായതിനുശേഷം, പൂർണ്ണ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനും അടിസ്ഥാന സാമൂഹ്യ പരിവർത്തനത്തിനുമായി പോരാടുന്നതിനുള്ള ലക്ഷ്യം തന്നെ മുന്നിലുണ്ടാക്കി. വർഗപരമായ ചൂഷണത്തിൽ നിന്നും സാമൂഹ്യമായ അടിച്ചമർത്തലിൽനിന്നും വിമുക്തമായ ഒരു സോഷ്യലിസ്റ്റ് സമൂഹം സ്ഥാപിക്കുന്നതിനായി പ്രവർത്തിക്കാൻ പാർടി പ്രതിജ്ഞ ചെയ്തു.
1.2 തൊഴിലാളിവർഗ്ഗ സാർവദേശീയതയുടെ കാരണങ്ങൾകൊണ്ട്, സാമ്രാജ്യത്വത്തിനെതിരായും, ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ പ്രധാന സവിശേഷതകളായ ലോകവ്യാപകമായി ജനാധിപത്യത്തിനും സോഷ്യലിസത്തിനും വേണ്ടിയുള്ള സമരങ്ങൾക്കെതിരായി ദേശീയ വിമോചന പ്രസ്ഥാനങ്ങളെ പാർടി സ്ഥിരമായി പിന്തുണച്ചു. ദേശീയ സ്വാതന്ത്യ്രം നേടിയെടുക്കാനും, സോഷ്യലിസത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം കൈവരിക്കാനും കമ്മ്യൂണിറ്റിയുടെ ആത്യന്തിക ലക്ഷ്യം മുൻനിറുത്താനും വേണ്ട നടപടികൾക്കുള്ള മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശമായി മാർക്സിസം-ലെനിനിസത്തിന്റെ തത്വങ്ങൾ പാർടി സ്വീകരിച്ചു. പൂർണ്ണ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനായി ആവശ്യം ഉയർത്തിയ രാജ്യത്തെ ആദ്യ കമ്യൂണിസ്റ്റുകാർ 1921 ൽ ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ്സിന്റെ അഹമ്മദാബാദിൽ നടന്ന പ്രമേയത്തിൽ മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുകയുണ്ടായി.
1.3 സമ്പൂർണ്ണ സ്വാതന്ത്യ്രം ആവശ്യപ്പെടുന്നതുപോലെ കമ്യൂണിസ്റ്റുകാർ സ്വരാജ് എന്ന മുദ്രാവാക്യത്തിന് സാമൂഹ്യവും സാമ്പത്തികവുമായ മാറ്റങ്ങൾക്ക് ഒരു നിശ്ചിത പരിപാടിയിലൂടെ ഭൂപ്രഭുത്വം ഇല്ലാതാക്കുക, ഫ്യൂഡൽ ആധിപത്യത്തിന് അറുതിവരുത്തൽ, ജാതി അടിച്ചമർത്തൽ ഇല്ലാതാക്കൽ
1.4 സ്വാതന്ത്ര്യ സമരത്തിൽ പങ്കെടുത്ത സമയത്ത് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാർ തങ്ങളുടെ ഊർജ്ജം ട്രേഡ് യൂണിയനുകളിൽ തൊഴിലാളികളെ സംഘടിപ്പിക്കുക, കിസാൻ സഭയിലെ കർഷകർ, അവരുടെ യൂണിയനിലെ വിദ്യാർത്ഥികൾ, അവരുടെ ബഹുജനസംഘടനകളിൽ മറ്റ് വിഭാഗങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്കായി സമർപ്പിച്ചു. അഖിലേന്ത്യാ കിസാൻ സഭയും അഖിലേന്ത്യാ വിദ്യാർഥി ഫെഡറേഷനും പോലുള്ള ദേശീയ സംഘടനകൾ സ്ഥാപിച്ചതും അഖിലേന്ത് ട്രേഡ് യൂണിയൻ കോൺഗ്രസ് ശക്തമാക്കി. പ്രോഗ്രസീവ് റൈറ്റേഴ്സ് അസോസിയേഷൻ, ഇന്ത്യൻ പീപ്പിൾസ് തീയേറ്റർ അസോസിയേഷൻ തുടങ്ങിയ പുരോഗമന, സാംസ്കാരിക, സാഹിത്യ സംഘടനകൾ സ്ഥാപിക്കുന്നതിൽ മുൻകൈയെടുത്ത് കമ്യൂണിസ്റ്റുകൾ മുന്നോട്ടുവച്ചു.
1.5 ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണാധികാരികൾ ഇന്ത്യയിൽ കമ്മ്യൂണിസം മുടക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. പുതുതായി രൂപംകൊണ്ട കമ്യൂണിസ്റ്റ് ഗ്രൂപ്പുകളിൽ ക്രൂരമായ അടിച്ചമർത്തലുകളും അവർ കമ്യൂണിസ്റ്റ് സാഹിത്യത്തെ നിരോധിച്ചു. കമ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിലെ പെഷാവർ (1922) ന്റെ യുവനേതൃത്വത്തിനെതിരെ അവർ ഗൂഢാലോചന നടത്തുകയുണ്ടായി. കാൺപൂർ (1924), മീററ്റ് (1929) എന്നിവയാണ്. 1920 കളിൽ പാർടി രൂപീകരിച്ച ഉടൻ തന്നെ പാർടി നിയമവിരുദ്ധമെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുകയും രണ്ടു പതിറ്റാണ്ടുകളായി അനധികൃത നിയമവ്യവസ്ഥയിൽ പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്തു. ശക്തമായ അടിച്ചമർത്തലുമായിരുന്നെങ്കിലും, പൂർണ്ണ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനും അടിസ്ഥാനപരമായ സാമൂഹ്യമാറ്റത്തിനുമായി ജനങ്ങളെ അണിനിരത്തുന്നതിൽ പാർടി സുസ്ഥിരമായ പുരോഗതി കൈവരിച്ചു.
1.6 കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാർടിയുടെ സമരോത്സുകമായ, നിരന്തരം സാമ്രാജ്യത്വവിരുദ്ധ നിലപാട് പാർടിയിൽ ചേരാനായി വിവിധ വിപ്ലവപ്രവർത്തകരെയും സമരത്തെയും ആകർഷിച്ചു. അതിൽ പഞ്ചാബിലെ ഗദർ നായകർ, ഭഗത്സിംഗിന്റെ സഹപ്രവർത്തകർ, ബംഗാളിലെ വിപ്ലവകാരികൾ, ബോംബെ, മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസിയിലെ തീവ്രവാദ തൊഴിലാളിവർഗ പോരാളികൾ, കേരള, ആന്ധ്രപ്രദേശ്, രാജ്യത്തിന്റെ മറ്റ് ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള സാമ്രാജ്യത്വ വിരുദ്ധരായ കോൺഗ്രസ് നേതാക്കൾ. രാജ്യത്തുടനീളം മികച്ച പോരാളികളുടെ പ്രവേശനത്തിലൂടെ പാർടി സമ്പന്നമാക്കി. കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാർടി ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസിന്റെയും പിന്നീട് കോൺഗ്രസ് സോഷ്യലിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെയും നേതൃത്വത്തിൽ സ്വാതന്ത്ര്യ സമരവുമായി സഹകരിച്ചു പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, സ്വയം തൊഴിലാളിവർഗ്ഗത്തിന്റെ സ്വതന്ത്ര പാർടി ആയി കെട്ടിപ്പടുക്കുകയും ശക്തിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു.
1.7 രണ്ടാമത്തെ രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിൽ ഇന്ത്യൻ ജനതയുടെ സാമ്രാജ്യത്വവിരുദ്ധവും ഫ്യൂഡൽ വിരുദ്ധവുമായ മുന്നേറ്റമുണ്ടായി. രാജ്യത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ ഈ മുന്നേറ്റത്തെ നയിക്കുന്നതിൽ മുൻപന്തിയിലാണ് കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാർടി. തേഭാഗ, പുന്നപ്ര വയലാർ, വടക്കൻ മലബാർ, വാർലി ആദിവാസികൾ, ത്രിപുര ആദിവാസികൾ, ചരിത്രത്തിലുടനീളം അത്തരം സുപ്രധാന പോരാട്ടങ്ങൾ
ആമുഖം
II. സമകാലിക ലോകത്ത് സോഷ്യലിസം
III. സ്വാതന്ത്ര്യവും &
IV. വിദേശനയം
V. സ്റ്റേറ്റ് സ്ട്രക്ച്ചർ & ജനാധിപത്യം
VI. പീപ്പിൾസ് ഡെമോക്രസി & അതിന്റെ പ്രോഗ്രാം
VII. ജനകീയ ജനാധിപത്യ മുന്നണി കെട്ടിപ്പടുക്കൽ
VIII. കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാർടി കെട്ടിപ്പടുക്കുക
ആമുഖം
1.1 ഇന്ത്യൻ ജനതയുടെ പുരോഗമനപരവും സാമ്രാജ്യത്വ വിരുദ്ധവുമായ വിപ്ലവ പാരമ്പര്യമായി കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാർടി പാരമ്പര്യമായി. റഷ്യയിൽ ഒക്ടോബർ സോഷ്യലിസ്റ്റ് വിപ്ലവം പ്രചോദിതരായി നിശ്ചയിച്ചിരുന്ന നിശ്ചിത-ചെറുവിരുദ്ധ വിരുദ്ധ പോരാളികളുടെ ചെറിയ സംഘം 1920 ൽ രൂപീകൃതമായതിനുശേഷം, പൂർണ്ണ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനും അടിസ്ഥാന സാമൂഹ്യ പരിവർത്തനത്തിനുമായി പോരാടുന്നതിനുള്ള ലക്ഷ്യം തന്നെ മുന്നിലുണ്ടാക്കി. വർഗപരമായ ചൂഷണത്തിൽ നിന്നും സാമൂഹ്യമായ അടിച്ചമർത്തലിൽനിന്നും വിമുക്തമായ ഒരു സോഷ്യലിസ്റ്റ് സമൂഹം സ്ഥാപിക്കുന്നതിനായി പ്രവർത്തിക്കാൻ പാർടി പ്രതിജ്ഞ ചെയ്തു.
1.2 തൊഴിലാളിവർഗ്ഗ സാർവദേശീയതയുടെ കാരണങ്ങൾകൊണ്ട്, സാമ്രാജ്യത്വത്തിനെതിരായും, ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ പ്രധാന സവിശേഷതകളായ ലോകവ്യാപകമായി ജനാധിപത്യത്തിനും സോഷ്യലിസത്തിനും വേണ്ടിയുള്ള സമരങ്ങൾക്കെതിരായി ദേശീയ വിമോചന പ്രസ്ഥാനങ്ങളെ പാർടി സ്ഥിരമായി പിന്തുണച്ചു. ദേശീയ സ്വാതന്ത്യ്രം നേടിയെടുക്കാനും, സോഷ്യലിസത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം കൈവരിക്കാനും കമ്മ്യൂണിറ്റിയുടെ ആത്യന്തിക ലക്ഷ്യം മുൻനിറുത്താനും വേണ്ട നടപടികൾക്കുള്ള മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശമായി മാർക്സിസം-ലെനിനിസത്തിന്റെ തത്വങ്ങൾ പാർടി സ്വീകരിച്ചു. പൂർണ്ണ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനായി ആവശ്യം ഉയർത്തിയ രാജ്യത്തെ ആദ്യ കമ്യൂണിസ്റ്റുകാർ 1921 ൽ ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ്സിന്റെ അഹമ്മദാബാദിൽ നടന്ന പ്രമേയത്തിൽ മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുകയുണ്ടായി.
1.3 സമ്പൂർണ്ണ സ്വാതന്ത്യ്രം ആവശ്യപ്പെടുന്നതുപോലെ കമ്യൂണിസ്റ്റുകാർ സ്വരാജ് എന്ന മുദ്രാവാക്യത്തിന് സാമൂഹ്യവും സാമ്പത്തികവുമായ മാറ്റങ്ങൾക്ക് ഒരു നിശ്ചിത പരിപാടിയിലൂടെ ഭൂപ്രഭുത്വം ഇല്ലാതാക്കുക, ഫ്യൂഡൽ ആധിപത്യത്തിന് അറുതിവരുത്തൽ, ജാതി അടിച്ചമർത്തൽ ഇല്ലാതാക്കൽ
1.4 സ്വാതന്ത്ര്യ സമരത്തിൽ പങ്കെടുത്ത സമയത്ത് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാർ തങ്ങളുടെ ഊർജ്ജം ട്രേഡ് യൂണിയനുകളിൽ തൊഴിലാളികളെ സംഘടിപ്പിക്കുക, കിസാൻ സഭയിലെ കർഷകർ, അവരുടെ യൂണിയനിലെ വിദ്യാർത്ഥികൾ, അവരുടെ ബഹുജനസംഘടനകളിൽ മറ്റ് വിഭാഗങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്കായി സമർപ്പിച്ചു. അഖിലേന്ത്യാ കിസാൻ സഭയും അഖിലേന്ത്യാ വിദ്യാർഥി ഫെഡറേഷനും പോലുള്ള ദേശീയ സംഘടനകൾ സ്ഥാപിച്ചതും അഖിലേന്ത് ട്രേഡ് യൂണിയൻ കോൺഗ്രസ് ശക്തമാക്കി. പ്രോഗ്രസീവ് റൈറ്റേഴ്സ് അസോസിയേഷൻ, ഇന്ത്യൻ പീപ്പിൾസ് തീയേറ്റർ അസോസിയേഷൻ തുടങ്ങിയ പുരോഗമന, സാംസ്കാരിക, സാഹിത്യ സംഘടനകൾ സ്ഥാപിക്കുന്നതിൽ മുൻകൈയെടുത്ത് കമ്യൂണിസ്റ്റുകൾ മുന്നോട്ടുവച്ചു.
1.5 ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണാധികാരികൾ ഇന്ത്യയിൽ കമ്മ്യൂണിസം മുടക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. പുതുതായി രൂപംകൊണ്ട കമ്യൂണിസ്റ്റ് ഗ്രൂപ്പുകളിൽ ക്രൂരമായ അടിച്ചമർത്തലുകളും അവർ കമ്യൂണിസ്റ്റ് സാഹിത്യത്തെ നിരോധിച്ചു. കമ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിലെ പെഷാവർ (1922) ന്റെ യുവനേതൃത്വത്തിനെതിരെ അവർ ഗൂഢാലോചന നടത്തുകയുണ്ടായി. കാൺപൂർ (1924), മീററ്റ് (1929) എന്നിവയാണ്. 1920 കളിൽ പാർടി രൂപീകരിച്ച ഉടൻ തന്നെ പാർടി നിയമവിരുദ്ധമെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുകയും രണ്ടു പതിറ്റാണ്ടുകളായി അനധികൃത നിയമവ്യവസ്ഥയിൽ പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്തു. ശക്തമായ അടിച്ചമർത്തലുമായിരുന്നെങ്കിലും, പൂർണ്ണ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനും അടിസ്ഥാനപരമായ സാമൂഹ്യമാറ്റത്തിനുമായി ജനങ്ങളെ അണിനിരത്തുന്നതിൽ പാർടി സുസ്ഥിരമായ പുരോഗതി കൈവരിച്ചു.
1.6 കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാർടിയുടെ സമരോത്സുകമായ, നിരന്തരം സാമ്രാജ്യത്വവിരുദ്ധ നിലപാട് പാർടിയിൽ ചേരാനായി വിവിധ വിപ്ലവപ്രവർത്തകരെയും സമരത്തെയും ആകർഷിച്ചു. അതിൽ പഞ്ചാബിലെ ഗദർ നായകർ, ഭഗത്സിംഗിന്റെ സഹപ്രവർത്തകർ, ബംഗാളിലെ വിപ്ലവകാരികൾ, ബോംബെ, മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസിയിലെ തീവ്രവാദ തൊഴിലാളിവർഗ പോരാളികൾ, കേരള, ആന്ധ്രപ്രദേശ്, രാജ്യത്തിന്റെ മറ്റ് ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള സാമ്രാജ്യത്വ വിരുദ്ധരായ കോൺഗ്രസ് നേതാക്കൾ. രാജ്യത്തുടനീളം മികച്ച പോരാളികളുടെ പ്രവേശനത്തിലൂടെ പാർടി സമ്പന്നമാക്കി. കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാർടി ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസിന്റെയും പിന്നീട് കോൺഗ്രസ് സോഷ്യലിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെയും നേതൃത്വത്തിൽ സ്വാതന്ത്ര്യ സമരവുമായി സഹകരിച്ചു പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, സ്വയം തൊഴിലാളിവർഗ്ഗത്തിന്റെ സ്വതന്ത്ര പാർടി ആയി കെട്ടിപ്പടുക്കുകയും ശക്തിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു.
1.7 രണ്ടാമത്തെ രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിൽ ഇന്ത്യൻ ജനതയുടെ സാമ്രാജ്യത്വവിരുദ്ധവും ഫ്യൂഡൽ വിരുദ്ധവുമായ മുന്നേറ്റമുണ്ടായി. രാജ്യത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ ഈ മുന്നേറ്റത്തെ നയിക്കുന്നതിൽ മുൻപന്തിയിലാണ് കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാർടി. തേഭാഗ, പുന്നപ്ര വയലാർ, വടക്കൻ മലബാർ, വാർലി ആദിവാസികൾ, ത്രിപുര ആദിവാസികൾ, ചരിത്രത്തിലുടനീളം അത്തരം സുപ്രധാന പോരാട്ടങ്ങൾ